Krzem a kury

Zapotrzebowanie na krzem w tworzeniu tkanki łącznej i chrząstki stawowej u kurcząt.

Edith M. Carlisle, Zakład Nauki o Środowisku i Żywieniu, Szkoła Zdrowia Społeczeństwa, Uniwersytet Kalifornijski, Los Angeles, CA 90024

Link1  |  Link2

Na podstawie przeprowadzonych badań autorka artykułów opisuje wpływ diety ubogiej w krzem na stan kształtowania się układu kostnego u kurcząt. Okazuje się, że dieta uboga w krzem prowadzi do zniekształceń układu kostnego oraz tkanki łącznej. Badania prowadzą do wniosku, że krzem jest istotnym czynnikiem w kształtowaniu się układu kostnego u kurcząt we wczesnym stadium wzrostu.

 

Celem badań artykułu było zbadanie wpływu krzemu na wzrost i rozwój kurczaków. Zauważono, że niedobór krzemu prowadzi do nieprawidłowości w budowie szkieletu, chrząstki stawowej i tkanki łącznej grzebienia. Kości kogutków karmionych pożywieniem bogatym w krzem od 1 dnia życia i zabitych w 4 tygodniu miały więcej chrząstki stawowej i wody niż u kogucików karmionych pożywieniem ubogim w krzem. Wykonane badania dowodzą zapotrzebowania na krzem w tworzeniu chrząstki stawowej, tkanki łącznej i budowy szkieletu.

Badania wykonane na elektroskopie elektronowym wykazały obecność krzemu w aktywnych miejscach tworzenia wapnia w młodej kości co dowodzi zależności między krzemem i wapniem przy formacji kości. Badania nad szczurami także wykazały współzależność krzemu i wapnia w tworzeniu kości. Wzrost zawartości krzemu powodował wzrost szybkości ich mineralizacji kości szczególnie widoczny przy diecie ubogiej w krzem. Ponadto krzem jest obecny wraz magnezem i fluorem w rosnącej kości kurczaka. Podobne rezultaty zaobserwowano w badaniach u szczurów. 

Krzem – niezbędny składnik żywieniowy dla kurcząt

Edith M. Carlisle, Zakład Nauki o Środowisku i Żywieniu, Szkoła Zdrowia Społeczeństwa, Uniwersytet Kalifornijski, Los Angeles, CA 90024

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/5086395

Krzem jest niezbędny do normalnego wzrostu i rozwoju kurcząt. U jednodniowych kogucików karmionych przy diecie opartej o aminokwasy zanotowano wyraźnie zahamowany wzrost i rozwój w ciągu pierwszych 2 do 3 tygodni życia. Kurczaki poddane tej samej diecie z dodatkiem krzemu wykazywały 50 procentowy wzrost i normalny rozwój w stosunku to kurcząt karmionych bez udziału krzemu. Krzem spełnia kryteria jako niezbędny w diecie mikroelement.

Wpływ ziemi okrzemkowej na zapasożycenie, produkcję jaj oraz jakość jaj u kur niosek w ekologicznym chowie wolnowybiegowym

C. Bennett, A. Yee, K.M. Cheng, Y. J. Rhee; artykuł opublikowany w American Poultry Science Association Journal, dzienniku Towarzystwa Naukowego Hodowców Drobiu

http://ps.fass.org/content/90/7/1416.abstract

Badania nad skutecznością działania ziemi okrzemkowej jako środka przeciw pasożytom oraz zwiększającego efektywność żywieniową podawanego pokarmu i zwiększającego volumen produkcyjny jaj przeprowadzono u kur niosek w ekologicznym chowie wolnowybiegowym u dwóch ras różniących się odpornością na pasożyty [Bovan Brown (BB) and Lowmann Brown (LB)]. Połowa kur z każdego chowu miała w podawanym pożywieniu 2% dodatek ziemi okrzemkowej, pozostała połowa otrzymywała pożywienie bez ziemi okrzemkowej. Stopień zapasożycenia był określany poprzez liczenie jaj pasożytów w kale kur (FEC – fecal egg count) dwa razy w tygodniu oraz poprzez pośmiertne badanie przewodu pokarmowego kur. Dodatek ziemi okrzemkowej u kur bardziej odpornych na pasożyty (LB) nie powodował wyraźnego zmniejszenia FEC i liczebności dorosłych pasożytów. Jednakże kury rasy BB, którym podano ziemie okrzemkową miały wyraźnie mniejszą liczebność jaj pasożytów Capillaria i Heterakis oraz nieco mniejszą liczebność jaj pasożytów Eimeria. Zarówno kury rasy BB jak i LB odżywiane pokarmem z dodatkiem ziemi okrzemkowej były wyraźnie cięższe, niosły więcej jaj i zjadały więcej pokarmu. Dodatkowo kury rasy BB niosły większe jaja, które zawierały więcej białka i żółtka niż jaja kur BB żywionych bez ziemi okrzemkowej. W kolejnym eksperymencie testowano zainfekowanie roztoczem Ornithonyssus sylviarum. W tym przypadku obydwie rasy kur żywionych karmą z ziemią okrzemkową miały mniej roztocza niż kury żywionych karmą bez ziemi okrzemkowej. Wyniki badania wskazują, że ziemia okrzemkowa może być skutecznym środkiem zwalczającym pasożyty u kur niosek w ekologicznym chowie wolnowybiegowym.

Krzem – niezbędny pierwiastek śladowy w dietetyce zwierząt

Edith M. Carlisle, Zakład Nauki o Środowisku i Żywieniu, Szkoła Zdrowia Społeczeństwa, Uniwersytet Kalifornijski, Los Angeles, CA 90024

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3743227

W ostatnim dziesięcioleciu krzem został uznany za istotny pierwiastek śladowy biorący udział w prawidłowym funkcjonowaniu metabolizmu organizmów zwierząt i ludzi. Stwierdzono, że krzem pełni ważną rolę w funkcjonowaniu tkanek łącznych, szczególnie w kościach i chrząstkach. Nieprawidłowości w

budowie tkanek chrzęstnych są powodowane zmniejszeniem ilości składników tworzących tkanki, czego efektem jest zwiększone zapotrzebowanie na krzem przy tworzeniu kolagenu i glikozaminoglikanu. W przypadku kości i tkanek łącznych krzem wpływa przede wszystkim na formowanie struktury organicznej, bardziej wrażliwej na niedobór krzemu niż sam proces mineralizacji. Krzem wspiera ponadto metabolizm organizmu w tkankach łącznych, gdyż jest on obecny w komórkach metabolicznie aktywnych w wyjątkowo wysokiej koncentracji w formie jonów. Dodatkowo stężenie krzemu osiąga wysokie stężenia w mitochondriach tych komórek. Inne badania wskazują na udział krzemu w biochemii subkomórkowych struktur zawierających enzymy. POWRÓT

Wpływ spożywanego krzemu i aluminium na poziom stężenia krzemu i glinu w mózgach szczurów

Carlisle EM, Curran MJ, Zakład Nauki o Środowisku i Żywieniu, Szkoła Zdrowia Społeczeństwa, Uniwersytet Kalifornijski, Los Angeles, CA 90024

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3453743

Badania przeprowadzone zostały w celu określenia wpływu przyjmowanego krzemu i glinu na stężenia tych pierwiastków w mózgu. Do badań wybrano szczury w dwóch przedziałach wiekowych: 22 dniowe i 10 miesięczne. Szczurom podano 4 rodzaje pokarmu:

• Zawierającego niewielką dawkę krzemu

• Zawierającego niewielką dawkę krzemu i glinu

• Zawierającego zwiększoną dawkę krzemu

• Zawierającego zwiększoną dawkę krzemu i glinu

Badania zakończono w momencie osiągnięcia przez szczury wieku odpowiednio 23 i 28 miesięcy. Badaniu poddano 12 partii mózgu. Różne stężenia krzemu w badanych różnych obszarach mózgu nie zależały od stopnia dodania krzemu do pokarmu. Zwiększone podawanie glinu zmniejszały natomiast stężenie krzemu w badanych obszarach mózgu, w tym w obszarach odpowiedzialnych za chorobę Alzheimera.

Stwierdzono również wzajemną zależność zawartości krzemu, glinu w mózgu od wieku organizmu.

U szczurów 23 miesięcznych nie stwierdzono wzrostu stężenia glinu w mózgu, mimo stosowania diety bogatej w ten pierwiastek.

Przeciwnie, u szczurów 28 miesięcznych zwiększona dawka glinu przy małej zawartości krzemu w pokarmie powodowała większą koncentrację glinu w większości badanych partiach mózgu. Natomiast zwiększanie przyjmowanej dawki krzemu powodowało nie odkładanie się glinu w mózgach u tej grupy szczurów.

Na podstawie powyższych badań stwierdzono, że podawanie diety bogatej w krzem przeciwdziała odkładaniu się aluminium w mózgu wraz z wiekiem.

Krzem – niedoceniany pierwiastek śladowy

LE Magazine April 2003, Raport

Silicon: an overlooked trace mineral.pdf

http://www.lef.org/magazine/mag2003/apr2003_report_silicon_02.html

Biodostępność a skuteczność suplementów krzemowych: powolny i długotrwały proces erozji skał prowadzi do ich rozkładu. Efektem rozpadu są m.in. związki krzemu, takie jak rozpuszczalny w wodzie kwas krzemowy lub nierozpuszczalne monomeryczne krzemiany. Kwas krzemowy jest obecny w wodzie morskiej i słodkiej. Zawartość kwasu krzemowego w wodzie pitnej jest jednak niezwykle niska (0,1 – 1.0 ppm) a próby zwiększenia jego koncentracji kończyły się na przemianie dodawanego kwasu krzemowego w większe i nierozpuszczalne spolimeryzowane cząsteczki. Udało się jednak uzyskać stabilizowany kwas ortokrzemowy, którego stężenie jest wyższe, dzięki czemu jest bardziej przyswajalny.

Najważniejszym kryterium przy wyborze suplementu krzemu jest bezpieczeństwo dla zdrowia i biodostępność. Biodostępność określa szybkość i stopień wchłaniania substancji leczniczej z preparatu. Związki krzemu uzyskane metodą syntezy zawierają wiązania krzemowo-węglowe, które nie występują w naturze i mogą być bardzo toksyczne. Dlatego lepiej jest stosować suplementy krzemowe pochodzące z naturalnych źródeł. Wyciągi z ziół zawierają wysoką zawartość krzemionki, jednakże zawartość krzemu może się znacznie różnić, gdyż nie są one standaryzowane. Biodostępność krzemu zależy od wydolności żołądka produkującego kwas solny, dzięki któremu tworzy się rozpuszczalny kwasu krzemowy. Koloidalne żele krzemowe to produkty zawierające nierozpuszczalne, duże, spolimeryzowane cząsteczki krzemowe istniejące w formie zawiesiny. Biodostępność takich preparatów jest mocno ograniczona, soki trawienne przekształcają żel koloidalny w niewielkie ilości przyswajalnego kwasu krzemowego. Najlepiej przyswajalny pozostaje stabilizowany kwas ortokrzemowy, który udało się wyprodukować naukowcom.

 

Badania nad wpływem dodatku krzemu u kurczaków wykazały 5,6 % wzrost gęstości ich kości bioder oraz 4,25% wzrost gęstości kości udowych. W oparciu o wyniki badań przedstawione w artykule autorzy zwracają uwagę na fakt, że krzem został uznany został jako krytyczny składnik mający pozytywny wpływ na efekty starzenia się organizmów. Krzem można pobierać przy zagrożeniach związanych z osteoporozą. Zwiększoną ilość krzemu w ciele można uzyskać poprzez:

  • spożywanie roślin zawierających krzem
  • wyciągi roślin zawierających krzem
  • pancerzyki okrzemek
  • lub inne suplementy takie jak stabilizowany kwas ortokrzemowy

Sklep Online

W naszym sklepie zaopatrzysz się w ziemię okrzemkową Fossil Shell Flour ©
Serdecznie zapraszamy do zakupów